06-57561479 info@confidanza.nl

Het leven is geen Punica-oase. 

Jaren geleden was ik op vakantie in Peru, een prachtig veelzijdig land met heel diverse habitat. Het meest was ik nog onder de indruk van de woestijn, een lange uitgestrekte vlakte met oneindige kilometers zand en boven ons een brandende zon. Die oneindigheid raakte me, waarom weet ik niet. In het plaatsje Ica stapten we uit de bus en bijna als plotseling kwam er een kleine oase tevoorschijn. Gekscherend noemden we dit de Pun-ica-oase (voor wie dit nog weet..). Met een zandboard naar beneden gegleden was er onderaan een dozijn palmbomen, wat kleine begroeiing en water. Heerlijk water. Zeer indrukkend vond ik dat. Leven in de woestijn. Daar waar je het niet verwacht.  

Altijd zonneschijn schept een woestijn

Voordat je denkt dat ik een reisgids begonnen ben, en je nu misschien afhaakt omdat je niet op vakantie gaat… 
Dit is een uitnodiging van mij aan jou voor een reis door de seizoenen. Een reis van emoties, innerlijke verlangens en weerstand. Laat me je meenemen terug naar Nu….  

Het is een bijzondere tijd waarin we nu leven, misschien zit jij ook nog in een soort van lockdown en snak jij net als iedereen ook naar verlichting, ontspanning en meer vrijheid. Terwijl deze periode juist ook stress, spanning en zwaarte met zich meebrengt. Als hoogsensitief mens voel ik die zwaarte ook van anderen. Het is alsof er een zware deken over me heen wordt gelegd en ik niet meer vooruitkom. 
Een week of twee geleden, zat ik ziek thuis op de bank en zakte de moed me in de schoenen. Ik voelde me niet fit, en was niet in staat om te werken. Mijn hoofd wilde wel nog, maar mijn lijf niet meer.  

“ Soms schuilt er in een moeilijke situatie of ervaring ook een uitnodiging om helderheid te creëren over hoe jij jezelf en de wereld om je heen ziet. “

Maar deze prachtige wetenschap hielp me op dat moment natuurlijk niet meteen. Het ziekzijn werd een soort bevrijding in de beperking, al voelde ik dat pas achteraf. Eerst was er weerstand, wilde ik me niet eens overgeven aan ziekzijn, en bleef ik als het ware een dag lang mezelf verticaal houden. Echt, ik kon niet gaan liggen. Ik zou en moest snel beter worden, want ik had helemaal geen zin om stil te staan bij alle rotgevoelens die als een oase spontaan tevoorschijn kwamen: onrust, bewegingsdrang terwijl ik juist supermoe was, verdriet, twijfels over van alles. Mijn hoofd stond ook niet zomaar stil. Zelfs overviel me even een soort realisatie dat de wereld gewoon doordraait, terwijl ik inmiddels horizontaal op bed lag. Er stond me maar een ding te doen….en dat was overgave…

Een zwaluw maakt nog geen zomer

Overgave is de kunst om de touwtjes laten vieren en erop te vertrouwen dat het leven precies het juiste voor jou regelt. En dat is wat ik deed. In een mum van tijd kwam er een soort van helderheid. In prioriteiten, in dat dingen mogen zijn zoals ze zijn, ook gevoelens. Het gaf rust. Maar vooral vertrouwen. Echter de dag erna begon deze reis opnieuw. Al met al een weekje mezelf deze oase gegund, waarin alle seizoenen aan emoties en gedachten zich afwisselden.    

In elke woestijn zit een oase. 

Een bijzondere reis die we allemaal wel eens meemaken, bewust of onbewust. Van weerstand naar overgave, van chaos naar helderheid, van strengheid met betrekking tot jezelf naar meer zelfcompassie. Van angst naar vertrouwen. En alles daar tussenin. Elk moment van de reis is waardevol en van betekenis. En misschien wel nodig. Om te zijn waar je wilt zijn. In elke woestijn zit een oase. Waar je ook even mag uitrusten, gewoon even mag zitten op een bankje in de schaduw of recht in de volle zon. Wie zal zeggen wat jouw oase zal zijn? Is het de stilte, de beweging of zijn het de keuzes die je maakt of juist de keuzes die je niet maakt? Elk moment is waardevol. 
Ik wens je veel liefde toe op je reis door de seizoenen, de reis deze zomer, in deze bijzondere tijd. 

Ik ga op reis en neem mee… 

Ik ga op reis en neem mee: helderheid, humor en compassie. Wat neem jij mee? Wil je een keer sparren om oases van rust en vertrouwen te creëren, dan bel of mail me gerust. Ik neem graag de tijd voor jou en loop een stukje mee op jouw reis. Ook is het mogelijk om een wandelconsult te plannen. 

Zomerse groet, Mila