06-57561479 info@confidanza.nl

Mindful genieten ligt voor het oprapen.

In het zonnige Zeeland genoot ik van mijn vakantie. Voor mij eerlijk gezegd echt even een uitdaging van hecktiek naar loslaten en overgave in een korte tijd. Onvoorwaardelijk zijn in het hier en nu. Ondanks de goede voorbereidingen besluiten we last-minute om in het mooie Zeeland te vertoeven in plaats van naar het buitenland te gaan. Dit voelt zoveel lichter. Gewoon omdat ik na een zomer werken, snak naar eenvoud, dichtbij huis, de zee, het strand en lange wandelingen. Heerlijk op ontdekkingstocht in eigen land, want dat heb ik nauwelijks gedaan. Ik verheug me enorm op dit moment, en na zo’n eerste dag vol dialogen met mezelf, komt mijn hoofd tot rust.
Mindful hoge verwachtingen loslaten, niet teveel moeten, de hoge druk eraf zijn elementen die helend zijn voor mijn ziel én mijn lijf. Ik merk dat mindful genieten een groots goed is. Bewust en ongedwongen alles in me opnemen, de van A-naar-B-route loslaten en meanderen in volle spontaniteit. Het mindful genieten ligt (letterlijk) voor het oprapen.

Deze drie momenten deel ik graag met je.

The Universe has your back:

Oftewel toeval bestaat niet. Als je zo van plek naar plek gaat zonder  van tevoren te plannen dan word je nogal eens verrast. Zo ook die ene ochtend toen we besloten hadden de dag gewoon maar te laten ontstaan. Nog niet wetend waar de volgende slaapplek zou zijn. Moment na moment ontvouwt zich. Het is alsof je in een bos loopt, de routebeschrijving weggooit en puur op je buikgevoel de weg vindt. Echter in al mijn enthousiasme voor alles wat ik onderweg tegenkwam, was het plotseling al bijna avond. We rijden de grotere stad uit. Op mijn smartphone bel ik intuïtief nog snel een bed & breakfast, maar er wordt niet opgenomen. We parkeren de auto zodra we in het havenstadje geraken. Het is er al vrij rustig. Ieder maakt zich op voor de avond. Plotseling word ik alsnog teruggebeld dat we welkom zijn. We stappen in de auto, zetten TOM-TOM aan en tot onze verbazing zijn we maar 400 meter verwijderd van onze bestemming. Wat een toeval. We beginnen te rijden, worden in een grote bocht teruggeleid naar, jazeker, dezelfde straat. Proestend van het lachen kijk ik achterom als ik besef dat we precies op dezelfde plek geparkeerd staan dan daarnet, aangekomen bij het juiste adres “ Bij ons Tuus”.

Neem eens een andere route

Zodra ik de gebaande paden verlaat, ontdek ik vele nieuwe dingen. Hoe moeilijk kan het soms zijn om niet alles onder controle te willen houden. Juist op vakantie, maar ook in de dagelijkse hectiek ontstaat wel eens de neiging om alles maar op uur en tijd te organiseren, omdat je er alles uit wil halen wat erin zit. Waarbij je vanuit je eigen referentiekader een keuze maakt en je route loopt. Misschien dezelfde dingen ziet, dezelfde personen ontmoet, dezelfde vergezichten. De schoonheid van de natuur raakt iets in mij als we op pad gaan.

Het prachtige wandelgebied kust de zee, en golft dan weer terug het bos in. Natuurlijk verlaten we de route, snuiven meters de geur van de zee op, langs wuivend riet, min of meer verdwaald, weer terug het bos in vol authentieke bomen in allerlei onmogelijke vormen. De natuur straalt rust uit, en diep vertrouwen, waarbij ik “natuurlijk” opnieuw de route terugvind en mijn weg vervolg.

Zeeën van tijd

Als ik in een vacuüm terechtkom van tijdloosheid en dapper de koude zee trotseer, overvalt me een gevoel van vrijheid en innerlijke vrede. Terwijl de drukte zich heeft teruggetrokken en niemand echt de schoonheid van de zee nog waardeert lopen wij voetje voor voetje het strand op, op zoek naar een mooie plek. Er zijn hooguit 10 mensen op het strand, waarvan twee waaghalzen in het water. Ik herinner me dat ik als kind het heerlijk vond om in het koude water te zwemmen. De eerste keer duurt het tien minuten voordat ik me overgeef aan de kou, en daarna voel ik ook de warme onderstromen. De zomerhitte is hier in het water nog even voelbaar. De zon staat moedig boven aan de horizon, omarmd door vele lieve wolken. Vervolgens kan ik er geen genoeg van krijgen. Schoorvoetend, soms bijna huppelend over het lege strand, een rijke schatkist vol kleurrijke schelpen en steentjes. Mijn hoofd geraakt leeg, net als het strand, en in volle snelheid borrelen allerlei ideeën op, die ik één voor één weer loslaat. Erop vertrouwend dat deze bron van creativiteit er straks ook nog is. Vooral de eenvoud van strandjutten en het lopen in de branding maakt me oergelukkig. Ik heb zeeën van tijd.

Met een heerlijke zucht kijk ik nog alle foto’s terug en neem me voor de dag te laten ontvouwen.

Wil jij ook graag weten, maar vooral voelen hoe het is om in het hier en nu te komen, meld je dan aan voor een mindful coachingsconsult. Warme herfstgroet, Mila Verboeket