06-57561479 info@confidanza.nl

Zijn in het niet-weten en de kunst van het ontvangen

Kun je zijn in het niet-weten? Een voor mij wezenlijke vraag die onlangs weer eens voorbij kwam tijdens een bijscholing over mindfulness. Wat houdt dit dan in? Het maakt nog altijd een diepe indruk op me, om vanuit de diepste bron in mij, mezelf en de ander te ontmoeten, vanuit het niet-weten.  Werkelijke verbinding aangaan met alles in en om mij heen. De weg van het weten naar het ‘niet-weten’ is een belangrijke wortel uit het Taoïsme. De natuur laat dit in alle perfectie zien.  

“The greatest enemy of knowledge is not ignorance, it is the illusion of knowledge.”

Stephen Hawking 

Het is bijna kerst en met de winter op komst, zijn we aanbeland in een periode van inkeer, kaalheid en rust. Het naar binnen keren is een natuurlijk proces van loslaten wat overbodig is, af laten sterven wat zijn dienst heeft gedaan, zodat er ondergronds weer nieuwe zaadjes kunnen groeien. Tijdens een wandeling zag ik de vele stille akkers, omgeploegd, open en geduldig wachtend op wat er van binnen allemaal groeit. Dat is vaak het tegenovergestelde van hoe wij leven. Alles moet snel, je moet weten waar je aan toe bent, je wil controle hebben, en als het even kan doen we ons uiterste best om de uitkomst te forceren. 
Tijdens deze hectische maand december ontstaat er dan altijd een soort tegenbeweging, diep in mij. Een besef dat er soms gewoon tijd en ruimte nodig is, om richting en kracht te laten ontstaan. 
Ik laat dan alle ideetjes, onrust in mij opborrelen, om weer tot rust te laten komen, of soms gewoon los te laten. Wetende dat de kern terug zal komen, dat wat wezen-lijk is, in allerlei vormen. Een diep vertrouwen in mij dat alles wat nog geen vorm heeft, maar belangrijk is, zich zal herhalen op tijd en uur. Wanneer het moment daar is.  Alles op zijn tijd! 

Op een ander niveau is het voor mij ook een uitnodiging om mijn eigen ik, zonder het opgebouwde ego te ontvangen. Me te ontdoen van al mijn franjes, en in plaats van mezelf te ‘versieren’, mezelf juist in alle puurheid te laten zijn. Mezelf te zijn, zonder opsmuk. Me open te stellen voor de stroom van het leven, die weliswaar niet vanuit overdaad, maar vanuit ‘precies genoeg’ zal bewegen. Ik vraag jou hetzelfde te doen. Het leven vraagt jou hetzelfde te doen. In deze tijd. Te vertrouwen op het niet-weten, of mogelijk iets minder zweverig; te vertrouwen op het proces, op het leven, op jezelf. 

Velen van ons raken in deze feestmaand juist overspoeld en overweldigd door de hoeveelheid aan prikkels in de vorm van feesten, cadeaus, uitjes, en sociale verplichtingen. De beweging van de natuur is echter meer de andere kant op: tot stilstand komen, afscheid nemen, belangrijke zaken afronden, en durven zijn in het niet-weten. 
Hoe zit dat bij jou? Ben je nog volop in beweging, probeer je nog dingen er doorheen te duwen, eis je veel van jezelf zo aan het einde van het jaar? Om heel eerlijk te zijn is mijn natuurlijke neiging om door te stomen, ook nog niet gaan liggen. Ook ik maak nog een eindspurt om bepaalde zaken een plek te geven; grote schoonmaak in huis, administratie op orde, studiedagen afgerond. Op de valreep plant ik nog wat bolletjes in de grond, die hun tijd nodig hebben om te groeien, zich te verbinden met de aarde, hun plek en timing zullen vinden. Dat vind ik het mooie aan de natuur, alles op zijn tijd, niks afdwingen, niks forceren, maar tijd, rust, voeding, aandacht (van de zon), en je zou ook kunnen zeggen liefde. 
Maar ook in de niet praktische zin komen dingen voorbij: afscheid nemen van bepaalde gewoonten die hand in hand met nieuwe voornemens. Het is nog allemaal niet concreet, maar in mij broeien allerlei ideeën voor het nieuwe jaar, de uitvoering laat nog even op zich wachten. Alles op zijn tijd dus betekent ook, niet de tulpen al uit de grond trekken. 
Dus keuvel ik nog maar even door, zak letterlijk wat meer in mijn lijf, koester mezelf met een kruikje en een kopje thee op de bank.

Wat kun jij doen om te zijn met het niet-weten? 

  1. Zoals je bij jezelf zult merken, is er nog veel innerlijke beweging, maar krijgt deze langzaam rust, ruimte en richting, maar pas als de natuur er aan toe is. Kun je de natuur zijn gang laten gaan? Jezelf soms overgeven aan de tijd. Stilstaan bij de vraag: Wanneer ben ik ergens echt aan toe?  
  2. Wat kun jij doen om dichter bij je eigen natuur te komen? Waarvan gaat jouw hartje dansen? ? Ik heb stiekem toch al een kleine kerstboom opgezet, met lichtjes en vijf ballen. Gewoon eenvoudig, daar word ik blij van. 
  3. Zijn in het niet-weten betekent ook ontvankelijk zijn. Je niet vastbijten in hoe jij denkt dat de dingen moeten lopen, maar jezelf eens voornemen de dag te starten met deze open, nieuwsgierige verwondering. Wat zal de dag mij gaan brengen? Natuurlijk mag je structuur aanbrengen, iets plannen, maar juist die innerlijke houding van openheid is een andere manier van je verhouden wat je onderweg dan tegen zult komen.

    Ben je nieuwsgierig geworden naar hoe je met meer zachtheid en verwondering je leven tegemoet kunt treden in plaats van verzanden in krampachtigheid? Kom dan gerust eens langs voor een gratis kennismaking met mij in mijn praktijk. Ik ontmoet je graag vanuit het niet-weten.   

Hartelijke groet, Mila Verboeket